|
مولف: مدیر سایت
|
|
1387-6-23 05:06:37 |
|
|
زیبا صنم
|
دیدم اندر سریک کوچــــه ای زیباصنمی
تو بگـــــوحوربودبهـــــر ر بودن هــــمه دل
خنده اش درمن مسکین به چنان کرداثر
سروسان گویم اگرسرو به قدش نرســاد
رخصـــــت ارباشد ازاو پابروی دیــــده نهد
یک نظربردل هــــرکس به کند ازکرمـــش
نفس گرفتن ودادن مکن خیال کم است
بزیر ســـــایه مهتاب وروی پهنـــــــه موج
اطاعــــت است برد درمقــــــام قرب تورا
بگیردست شکسته شکسته دل نشوی
زبندگـــــی رسد پای تـــو بدوش نبی ص
فریب تو ندهـــــد ظاهـــــر جمیل جــــهان
به طوق بندگیش سربنه به خدمت خلق
|
|
زده از قامـــت چون ســــرو به دلهـــا علمی
نرگسش میـــــبردازهردل غمدیده غمـــــی
همچو سرچشمه خورشید بمن داد دمــی
نرســــد دیده اورا به یقیــــن جام جمـــــی
به عوض صــورت خود درروی نعلش نهمی
به ابــــــــد دردل او ذره نمـــــــــاند المــــــی
مقـــــام وثـــروت عالم نمــــــیرسد به دمی
کنــــاردلــــبرشـــــیرین چه میرسد به لمی
چه فــــرق پیــــــش خدایت عرب ویاعجمی
بهـــــل بهــــانه چون وچــــراو زیــــــر و بمی
به جدوجـــــهدرســــد قــــطره درکـــناریمی
به ظاهراست چوطاووس ودرنهان چوسمی
چو مــــغربی بدندت بـــه اجــــرومــــزددمی
|
اين دل كه خــــيرنغمــــــه باد صـــبا نديد
رامشــــــــــگران ترنـــــم چنگ ورباب وبط
زلف سياه خود كه به شانه ســپرده بود
با ديگـــــــران نشست بما نيـــشخند زد
آئينـــــه راشكست ببايد چوخويــــش ديد
نازم به ســـــرو درچمن عشــق ومعرفت
آهنـــــگ كاروان به دراي وهــــدي شنيد
فــــــرياد ما كه رفت به تا چـــــرخ آبنوس
تا ازنــــــهانخا نه برون زد قـــــــدم به دل
بيهـــــــوده داد شيـــــخ به بتخانه بيت را
بيچاره من كه عمري به پايش نشسته ام
سالارعشـــــق داد كليد غمــــش به من
خو بان چنـــانچه گفتـــي ندارند رحم دل
گررهنماي خود نكنــــي خضرخوش مقام
موســــا كه اختياردمـــي داد دست غير
دل جاي معــــرفت بود اورابه كس مــده
دل مسكن خداســـت برون كن به غيراو
ساقـــــي بيارباده ريا حمـــــله ورشــــده
رامشگــــــران عشق به ماهــــــورارغنون
محــــــفل پرازنوازش دلـــــهاي صاف شد
عمــــــردوروزرا به مـــــي وبا ده كن سپر
هـــــرچه بكا ري آن دروي درجــــــهان ما
ناظـــــــربود به فعــــــل تو يك ديده تمــيز
لا يشعري به دهرنباشد به شش جهت
ازشيــــــرمادراست كه پندارتو خطا ست
گوينــــد قلــــب صا ف بود ما بقـــي بهل
عارف بــــدون حبّ وتـــــــبرّ امگو به كس
بي مهــــرمرتضي بود عـــارف دروغ گفت
اكمــــــلت دينكــــم بتو گفـــــــته صراحتا ً
افرشـــــته روي بال برد كاخ عشـــــق را
حب علي به مغـــــربي اين خامـه رابداد |
اززهــــــره پاي كوبي زانجـــــم ضيـا نديد
بي ما زدنــــد گـــــوش نيوشي زما نديد
اغيـــارديد چــــــون من بي اقـــــربا نديد
ازنو شـــــخند لعــل لبش چشم ما نديد
عاشق بشد به خود دگراين بي نوا نديد
تنهـــــا نشست منـــــتي ازآشــــنا نديد
گو شــــش ببســت نا له دل ازجفا نديد
گــــو ش فلك دگــــرچو صـــداي مرانديد
بنشست فــــــرق بين امــــيروگـــدانديد
غيــــــرازدوبارصــــورت آن موحـــــنا نديد
آخــــرصـــــــداي زمـــــزمه والتـــجا نديد
جـــــزمن به اين امانتش اهـــل وفا نديد
ازخوش جــــمال كس سبب واعتنا نديد
بي خضـــــركس حــــلاوت آب بقــا نديد
ازقـــــوم جــــز پرستش گاو طـــــلا نديد
دل صـــــاف شد بجـــــزقدم كبــريا نديد
جــــــزاين كسي زخيــــروصلاح فنا نديد
درباده كــــس علامــــت ريـــب وريا نديد
بـــــرده دلم بزن كه دراين كس غنا نديد
برنــــي بدم كســـي ضـــررازاين نوا نديد
ازمـــــردمان كسي به زمانه صـــفا نديد
كس جوبجاي گندم ازاين ما ســـوا نديد
باورمــــكن كه فـــــعل تورالايــــــــرا نديد
گوش نيـــــوش جمـــــله مگو برملا نديد
كــــــرداربي تميـــــــزي پنــــــــدارلا نديد
بي فــــــعل قلب صــــاف بجـزبزبها نديد
عــــــرفان بدون مهــــرشه لافـــتاع نديد
قــــــرآن بدون مـــــهرولايت چهـــــا نديد
اين آيـــه رانديد كســــي اوخـــــدا نديد
احببــــــت يعني حبّ علي ع جزورا نديد
جزشهر يار كس به چنين گفته ها نديد |
|
اشعارترکی 
