|
مولف: مدیر سایت
|
|
1389-1-14 14:32:02 |
|
|
درصليب عاشقي همچون مسيحاكن مرا
جا نسپاري حجله دامادي است درراه تو
كارواني از محبت دركنار آبنوس
برستيغ قله قاف محبت يك نگاه
عاشقانه دلنوازی برمن مسكين بس است
پاي كوبي زهره را درجشن فروردين عشق
ماه كنعان شهره شد درمحبس وآوازني
طاق ابرويت هزاران سجده را كافيش نيست
طره طرارو جعد عنبرين مشگفام
محتسب باروح اهريمن بما شد حمله ور
ره ستيغ معرفت را از طناب دارشَد
خوشه پروين زتاك معرفت باشد عيان
تا بكي اهريمنان با برقع ريب وريا
صورت ظاهربه تزویروریا دشوارنیست
ازحسادت ما ه را كنعا نيان برچاه كرد
كج كلاهي كج نشستن راقلندركس نگفت
مغربي را کی شـنا سد مردم بی معرفت |
درسردارولایت همچوعيسا كن مرا
خواهی ا ربردارعشاقي تماشا كن مرا
درکنار نجم با آنها تجلا كن مرا
پرزنا ن آزاد ازچون وچرا ها كن مرا
جان چه باشد برنگاه خويش افدا كن مرا
غمزه راگويد بيا جانا تمنا كـن مرا
همچویوسف حاصل وصل زليخا كن مرا
درطرازجان سپاري عالم آرا كن مرا
گویدش چون روزمن بامهرسودا كن مرا
برنگهداري ّ عشقت بي مها با كن مرا
درســــردارمحبت هم هويدا كن مرا
بانگاهي بركناربيت اســـرا كن مرا
روح وجان آزرده خود زانها به يكجا كن
آشنا با سيرتوبرمهروزیبا كـن مرا
ازریاوحیله چون یوسف مبراكـن مرا
باكلاه معرفت باعشق دارا كن مرا
گم شدم درعشق توجاناتوپیدا كن مرا |
دلم زشــــــوق جمال تو ميشود مــسرور
تو آن الاهـــــه زيبائــــــي گـــــريبان چاك
پگاه ازنگـــــهت سوسنان عرق به جبين
جـــــمال يوسف مصـــري نشانه ازرخ تو
به بزميان زليــــــــــخا مذمتــــــــــي نبود
هــــــــزارديده اعمــــــي همي شود بينا
ستـــــيغ قله عشقت نمـــيرسد سيمرغ
به بشك وصل تو صد جان دهم كم آوردم
نظـــــام خوشـــــــــه پروين زنظم مژگانت
روان زلعـــــــــل لبت آب چشمه خورشيد
براي مقــــــدم تودرفشـــــــان زديده خود
عبـــــــيرزلف تودروقت شـــــــــانه باد صبا
شـــــــفق به فجردهــــد نوربرزمين وزمان
هـــلال گوشــــــه ابروي تونشـــــان دارد
زكات لــــــعل لبت رابه ســـــائلي بدهي
اگـــرجــــــــماعت خوبان تصـــــدقي بكند
قــــــدم گـــذاري اگرچون صبا به كلبه ما
زتربت قــــــدمت ســـــرمه اي عنايت كن
به آســـــــتان جلالت خــــــدوم شد لازم
اگــــــــردرآينه بيني جــــــمال خود ترسم
غـــرض به خلقت خلقت زگوشه چشمت
به شـــــــيخ نيست مذمت بديد تارسمن
بهانه بود بعاشق كه شد بدشت و دمن
زهـــــجرناله دل روزوشب شده پــــــژواك
كـــــــجاست يار حقيقي كمي زآتش دل
گهــــي به بارم وگاهي بدارخسته شدم
چراست خنده به لبهاي كس نمي بينم
چرابـــــرنگ ريا مردمان مخضــــــــب شد
به اين نتيــــــجه رسيدم زدست ريب وريا
به خود نمــــــائي زمين وزمان بهم دوزند
سخن به طــــــــرفه بگو بهرخدمت مردم
كسيكه نام بـــــزگان بكـــــــــو چكي ببرد
خو ش آنكه گوشه عـــزلت گزيده تنهائي |
ملاحت چــــــمن ازنزهـــــت رخت ماجــــور
ســــــواد زلف تو هــــــمرنگ ليله ديچـــــور
كه قطــــره قطره شبنم گلاب شيشه حور
زچشـــــم مست تو مخـــــــــمورديده انگور
به پيش جذبه يوسف شدند چون شب كور
زبـــوي پيـــــــرهنت گـــــررســــــد زدورادور
به آشـــــيا نه شاهــــين كجا رسد عصفور
كـــــــجا به وصل سليمان بها شود تن مور
چونـــــظم عقــــــد ثريا ولـــــؤ لـــــؤ منـــثور
كليــــــم رايـــد بيـــــــضا زنورتو به ظــــــهور
ســـــــحاب فــصل بهاران بروي گل به وفور
گــــــرآورد هـــمه عالم شود به عطروعطور
افــــــق به ياد تو مـــــي افكند به دايره نور
به گلســـــتان كه كـــند ماه نو دوباره مرور
بمــــــن بده كه نماند كســـي به روزنشور
به حشـــــــرعشرجوابش دهد خداي غفور
بــــــراي تكيه گـــــهت گل نهم به جوراجور
نبوده و نشــــــود درتو گــــــرزبسـت وغرور
مرا چــــــو خادم بقـــــــعان بكن مها مامور
خود عاشقت شده ماراكني زخويشت دور
نشان دهند به خلقت زبشك وغمزه وشور
ز بـــــيت رفت به بتخانه مخــــفي ومستور
به اصـــــل ديدن تو بود ه دردلــــش منظور
رســــــيده جان بلب دشت و تپه وماهـــور
بگيــــــرد ازمـــــن خسته شــــود اگرمقدور
زبي وفائــــــي دوران ودوســــــتان شـــرور
بـــــريده خـــــــط امان ازفهيـــــم ها زروزور
وليك مــــــردم دانا بســـــان ســـنگ صبور
سكـــــونـــتي كنـــــم اندركــــناراهــل قبور
هـــــزاررنگ درآيــد كــه تا شـــــود مشهور
كنــــد زمانه واهــــل زمــــان تورا محـــشور
كــــــند زمانه ورا بين مــــــــردمان منــــفور
در انتــــظار چو اين مغـــــــربي به ناله صور |
|
اشعارترکی 
