|
نم نم باران -- آئین نوروزی |
|
|
|
|
مولف: مدیر سایت
|
|
1388-12-18 13:55:31 |
|
|
نم نم باران بهـــاران را بياد آرد مــرا
قطره قطره صبحــدم شبنم بروي گل نشست
دشت وصحراپرزگل درسـبزه مالا مال بود
بلبل خوش نغمه روي غنچـه بابوس كنار
وقت خنديدن تراود آن تريكه از لـبت
درسياحت درچمن صحبت به ياس و نسترن
موج چشمان سياه وخط زيرا بــروان
طلعت رخشان روي برترازمهرتورا
صبحدم درحلقه گلهــا نيوشي داشـــتم
صافي دل دركنارعشق خالــص لازم است
خدمت مردم زدين ما ســفا رش شد بما
خنده لب پيش مردم نصــف دين با شد به ما
گفته انسان دركنا رهم بود اعضاي هم
روزه ام با طل شده با رؤ يت ابروي تو
روزمن گشته سيا ه ازگيسوي سودا ي تو
اصطفا ف آهوا ن ازبهرنوشا نوش آب
ابروا نت سا يه با ن روي مژگا ن سيا ه
مغربي حاشا رود ازكوي توجاي دگر
|
غنچه اشجارجا نا ن را بيا د آرد مـرا
درومرواريد رضوان را بياد آرد مرا
درسما نجـــــم فراوان را بياد ارد مرا
آن ميان باريك جانان را بياد آرد مـرا
چشمه خورشيد وحيوان را بياد آرد مـرا
منطق الطير سليــمان را بياد آرد مـرا
جزرومد ّ وماه تا بان را بياد آرد مرا
پرتوخورشيد رخشان رابياد آرد مـرا
خنده طامات رندا ن را بيا د آرد مـرا
شوردرويشا ن وايما ن را بيا د آرد مرا
آيه آيه متن قـــرآن را بيــــا د آرد مرا
خنده ها ي حور رضوان را بيا د آ رد مرا
انسجا م دارو ودرمــان رابيا در آرد مرا
ابروانت طا ق ايوان را بيا د آرد مرا
عشق مصروما ه كــنعا ن را بيا د آرد مرا
دركنا رديده مــژگا ن رابيا د آرد مرا
سا يبا ن عرش رحما ن را بيا دآرد مرا
درجنا بت قدّ بقعا ن را بيا د آرد مــرا |
گتوردی بادبهاری هوای فروردین
لبم شکایت خالت بردبه محضرپیر
کلام شیخ مسکن بود به ا هــل ثرا
بروتوصوفی بدستارخویش دل خوشدار
غزال نافه خودرابدشت چـین وختا
عجوزه ایست که دنیا بصـورت زیبا
بگیرد عمـــرشبابت برای مهـــریه
چوشمع بزم حریفان دلم شود روشن
دعای صبح ســـحربهترازحکومت ری
زشعرمغربی آید که عطرروبوی شرف |
دوباره زنده شد ازروزنوبهار آئین
که اوبه بوسه اورا نمیــــدهد تمکین
درازدست شود کـوته آستین دردین
لزوم نیست بمیخارگان دهی تسکین
گرفته ازسرزلفت زطــــره مشگین
نداده کام به کس او گرفته صـد کاوین
نبوده چونکه به دورش بکس اصــیل وامین
به با ده ای به بری ازرخـم ملال وغمین
به شرط آنکه دعایت ملک کند آمین
به گفته عرفا ی ادب کهین و مهین |
|
اشعارترکی 
