|
مولف: مدیر سایت
|
|
1389-5-27 01:36:20 |
|
|
بنام خداوند متعال اگرشعرگویای حال مردم زمانش نباشد بایدآن قلم رابشکنی
گل شده پژمرده ازآن خار میما ند بجا
یاراگراز ما جدا افتاده بوده بی وفا
باغبان باغ وطن راکرده ویران وخراب
عطرگلها را صبا برده به گلزار دگر
طوطی شکرشکن بی حال درشاخ چنار
باغبان را سرو میراند زباغ و بلبلان
هرزمان زاغ وزغن آید به باغ وعاقبت
چاله میدانی تصرف کرده اکنون باغ را
عده ای با ظلم گلها را به صلابه کشد
با سیاست دین شود باهم به منبرحاکمان
نخبگان درکنج زندان جاهلان درسلطنت
بعد ازآن ویرا نی فقرو فلاکت دروطن
سفره هاخالی زنان وآ ب ومردم بی رجا
مردمان با اشگ دیده در کنار سفره ها
آب درخم جای می میخانه ها باشد تهی
میکند داروغه بهرنان قلندررا زمان
دزد گرخازن شود جای طلا گیرد خذف
نو جوانان وجوانان شهیدان ره یاد باد
مغربی عزلت گزیند بابت نا مردمی
|
|
گلشن ا فسرده و بیمار میماند بجا
از همه عشق ووفا پندار میماند بجا
نی طراوت نی گل پربار میماند بجا
گررود بلبل زغن درکارمیماند بجا
گررود طوطی مگو گلزارمیماندبجا
روی شاخه برگ درمنقارمیماند بجا
میشود پژمرده گل آثار میماند بجا
عاقبت این باغ بی غمخوارمیماندبجا
دل پرازخون زردی رخسارمیماند بجا
جای دین گویان سیاستدار میماند بجا
میشودازخامه چوب دار میماند بجا
مردم بی دانش و بیمار میماند بجا
عاقبت فقرو فلاکت بار میماند بجا
بهرنانی از حیا بی عار میماند بجا
جای مستان بد ادا خمار میماند بجا
رفته رفته مرد چون طرارمیماند بجا
میشود خالی خزانه مار میماند بجا
رانت خواران زانهمه ایثارمیماند بجا
او رود بی همت بسیار میماند بجا
|
خواهم امشب گل بیارم ازگلستان عدن
باغبانش پرورش یاب بهشت جاودان
شاخه ای ازسروطوبی روشنی بخش جنان
بلبللان با نغمه هودر ترنم قمریان
نورعلی نورازجمالش روی اوشمس الضحی
میزندناف تذلل پیش پایش ماه وخور
مادحش لاهوتیان اندرکرامت بی همال
آفرینش از وجودش مفتخردرافتخار
آسمان زهره درآغوش دارد چون سها
دومین سرحلقه مستان بزم عارفان
نوگل باغ رسالت حجت روی زمین
نیمه ماه مبارک زد قدم باعزوفر
زدقدم برعالم امکان امام مجتبی
امشب ازشادی زهرا شاد حیدر مصطفی
انمارا جانشین وقل کفی را یادگار
حجت یزدان امام دوم اهل یقین
وقتی ازپستان زهراسیرمیخوردازلبش
درمحیط علم وحلم ودانش وحق الیقین
موحسن رویش حسن خویش حسن اندرحسن |
|
عطروبویش کرده عطرآگین همه دشت ودمن
باصفا ترازگل نسرین ویاس ونسترن
ریشه درآب بقا دارد صفا بخش زمن
پرگشا ازیمن رویش طوطی شکرشکن
موی اوبدرالدجی و شمع بزم انجمن
زیرپای مرکبش ازفرقدان فرقی علن
بهرتعریفش به پهنای فلک خواهد دهن
خلقت ازیمن جلالش صلح اوبافوت فن
عالم آرائی تو گفتی حوردرباغ عدن
عاشقان درحیرت ازوارستگی ومؤتمن
نوبهاران راکند با عطر خوددشت ختن
نورعلی نوراست تا ازنورر خسارحسن
ازوجودش نورباران شد سرای بوالحسن
شادوخرم تا زمولودش خدای ذوالمنن
مصطفی سیما علی صولت امیرممتحن
سرور سبز قبایان را و سبزپیرهن
آب حیوان بودجاری چون عسل جای لبن
برسپهروزهره و ناهید او پرتوفکن
خفته دراغوش زهرا همچوگل شیرین ذقن |
|