درآخرچون کاربه بابک تنگ شد برای آرایش دوباره لشگرهزارنفربه اطراف فرستاد تالشگرتهیه کنند ازاین طرف همیشه درکناربزرگان عده ای درلباس خودی اهل حسد هستند وبابک ازاین مستثنی نبود وخودش هم بعدازفرستادن کسان به اطراف گفت به شکاربروم تامقداری نیروبگیرم وقتی داخل شکارگاه مشوشد برای گرفتن نان ارروستائی برادرش رافرستاد وپسرش مشغول جنگ باافشین بوددرآخرافشین دوپسربابک رابه اسارت گرفت کسی رابه بابک فرستاد وگفت پسرانت اسیرند بیا آشتی کنیم بابک ازاین خبرناراحت شد اما گردن به افشین کج نکرد افشین چون سیاس بود نامه فرستاد ازخلیفه بامهروموم امان نامه به بابک خواست خلیفه هم بامهروموم امان نامه نوشت که اگربابک تسلیم شود تمام کسان اودرامانند امان نامه رسید افشین به پسربابک گفت این امان نامه را به بابک ببرد پسر گفت من نمیخواهم مرابکش چون به بابک واردشوم مراخاهد کشت که چرااسیرشدم اگراسیرشدم خودم رابکشم افشین یک ازیاران بابک راتطمیع کرد بنام سهل ابن سنباط گفت این امان نامه رابربگوبیاباهم دوستیم مذاکره کنیم بابک برای اینکه پسرانش راآزادکند قبول کردکه گفتگوکنند افشین به قرارگاه آمد ازپشت تپه ای صدازد من افشینم بیابالا بابک رفت بالای تپه دید افشین باچندنفراست رفت پائین تانشست سهل که دوست بابک بود گفت ناراحت نباش صحبت کن بابک مشغول مذاکره بود ناگه ازپشت تپه لشگرافشین هجوم آورد بابک رامحاصره کرد بابک دست بردخنجررادرآورد که خودکشی کند افشین دستش راگرفت گفت هراس مکن به لشگرگفت دورشوید لشگردورشد افشین گفت بروخانه سهل استراحت کن تامن بیندیشم صباح تورتخواهم دید بابک گول خورد که اگرافشین خائن بود لشگررادورنمیکرد شب درسرسفره به سهل گفت چه باید کرد گفت یادت هست امیرروزی به سفره توواردشدم بمن گفتی تورتچه شده که بامن غذابخوری بروبیرون گفت راست است گفت هیچی راحت باشد رختخواب انداخت وخودش مسلح دم درایستاد گفت امیرراحت باشد من نمی خوابم بابک به رختخواب رفت اما گوینددرعمرش لخت نشده بود نمیدانم چراآنشب لخت شد به رختخواب رفت سهل تادید درخواب است یواشکی بند به پاهای بابک زد تابیدارشد گفت میخواهم ازافشین چیزی بگیرم والا پایت بسته است دستان بابک را زنجیرزد با صدای بلندگفت عقاب پرید تااین راگفت افشین باچهل نفرواردشد بابک رادست وپابسته بردند ما بابک گفت من پهلوانم نمیشود بدون لباس بروم افشین بااحتیاط کامل گذاشت بابک لباس به تن کرد بابک وبرادرش عبدالله رابا بقیه کسان وباخانواده بابک اسیرکرده به سامرافرستادند وافشین گفت امان نامه رادرسامرااجرامیکنم ازآنطرف خلیفه خبررسیدن بابک راشنید گفت شهرراآزین بستند ویک فیل بزرگ که ازهندوستان برای معتصم آورده بودند بزگ کرده وبایک شتربزک کرده فرستاد به افشین گفت بابک راسوارفیل وبرادرش راسوارشترکن واردشهرکن بابک تافیل وشترآزینی رادیدند پرسید این چه مانوری است افشین گفت خلیفه امان داده گفته بااحترام واردشوید وخلیفه دستورداده بودلشگرعرب ازدوطرف صف کشیده دربندی درست شده بودکه بابک ویارانش راازبین لشگرببرند ومردم که اسم بابک راشنیده بودند بخاطراینکه کافراست هورامرتدی میکشیدند اما زنان تاهیکل وارسته وقدبلند ابک رامیدیند بخودشان میگفتند عجب جوانی حق دارد رعشه به بدن خلیفه بیندازد بهرحال بابک رابا دبدبه واردتالارعمومی کردند افشین به خلیفه گفت دستانش رابازکنم ؟ گفت نه گفت مگرامان ندادید گفت ازاین کارهازیادمیشود روبه بابک کرد گفت وصیت کن گفت ندارم گفت چه میخواهی برآورده بکنم گفت خلیفه چندنفردراین تالار مسلح داری که مرامینگرند گفت کمش دوهزارنفرگفت میگوئی چیزی بخواهم گفت آری گفت دستانم رابازکن ویک شمشیربده همین گفت مگرزورت میشود گفت امتحان ضررندارد گفت راست میگوئی زنجیردستت رابازکن همه نوشتند که چون اعراب بابک را کافرمیپنداشتند بابک ازته دل نعره کشید که رنگها پرید با یک یاعلی زنجیرهاراپاره کرد خلیفه دست بدست زد تیراندازها مجال حرکت ندادند مثل خارپشت همه جایش تیربود بازبه طرف افشین دوید کم مانده بود یقه اش رابگیرد پایش لغزید افتاد ریختند گرفتند یکی یک شمشیرزد دست راستش افتاد بادست چپ دست بریده رابرداشت خونش رابه صورت مالید گفت مردباید سرخ روبمیرد دستانش رابریدند پاهایش رامثله کردند میگویندبازخنده درلب داشت اما پسرش راآوردند درپیش چشمش کشتند چشمانش رابست سرش راجداکرده به دارسامراآویختن که آن محل راهنوزبابکیه گویند ماخذمطالب - حبیب السیر- منتظم ناصری - سیرالسعاده - آزادگان نمیمیرند - وغیره اگرازمطالب پس وپیش باشد اشکال ازمن است که چندروزه نوشته ام شاید یادم رفته است
ببینید این خلاصه ای ازحالات بابک بود مسئله این است که بزرگان بیخودی برگ نیستند تاوان دادند لیث صفاری - خسرو- اسفندیار- تهمتن - مصدق -ستارخان - مازیار- سخن این است که مردانگی ووطن پرستی یک اصل است که همه کس نخواهد فهمید