|
مولف: مدیر سایت
|
|
1387-12-26 10:35:19 |
|
|
ازاندم که طلاقـــت راگرفتــی
هوورامادرم کـــردی تومــــادر
بگـــــیرد کودک خوددرکنارش
بمکتب رفتــنم میشـداگردیر
تظاهرمینــموده اوبه ظاهــــر
لباسم پاره میشدوقت تعویض
دلم گاهی برایـت تنگ باشد
ندارم جراتـــــــی کاری نمایم
پدرازترس دعـــــــواحق ندارد
برای کودکان عیداست شـادی
پدرگاهی بپــــرسد حال زارم
چه میشدگرتومــیکردی تحمل
مراازدست ایــــن نامـــهربانی
فریب صورتتت خـوردی تومارا
مراتنــــهادراین گـــودال زندان
برای سیم و زربفروختی رفتی
گرفتی سکه مهـــــــریه ات را
میان کودکان مـــــن سربزیرم
مراباخود تومیــبردی چه میشـد
هزارن نفرت ونفــــرین به آنکه
غلام زرخــــــــریــــــدزن بابایم
کمی خواهم نمایم استراحت
برایت ناســـــزاگویــــــندمنهم
بوقت خـــواب اوباکودکا نــــش
روم درزیرا یــــــــن پاره لحافی
شب عیدی همه شاد ندجزمن
بیا مادرمرا یکـــــدم بغــــل کن
اگردستم رود برظـــــــرف میوه
تورفتی خوش بباشی جای دیگـــر
بگـــــیرم دامنت راروزمــــحشر
شکایت میـــــــکنم ازتوبه داور
بگفتم مغـــــربی برمن نویسد |
|
شدم تنها دراین دنــیای تنها
هووئی بدترازگــــــرگان صحرا
ولی من گوشه ای تنها وتنها
به اخم وتخــــــم اومیکرددعوا
به باطــــــن بدترازیک مارکبرا
نبوده کس کند تعـــــویض اورا
به گــــــــــریم با فغان وآه وباوا
ببارم میــــــــنماید ناســـــزارا
ببوسد صورتم باعــــشق بابا
به من ماتم ســرااین دار د نیا
هوودارد صداباشوروغــــــــوغا
بصبرت هدیه ای میکردی اهدا
بگیـــــرای مادر طـــــــــنازوزیبا
نمودی نوکرهـر بی سروبی پا
توکردی باقــــــــــــدوبالای رعنا
که تابا سـکه هاباشی تو اعلا
که خودراخوش کنی ای بدمواسا
زنندی طعــــنه برمن بی مـهابا
بخودکردی بــــــــدون من مـداوا
کندفرزندراچــــــون مــن به بیدا
کشدبیگاری ازمـــن روزوشبـها
زندباطعنه پتک آهـــــــــنــین را
روم باگریه سوی دشت وصحرا
رود درخواب من بیـــــــدارم امـا
بسان نوکربی دست وبــــی پا
چه عیـدی بدترازماتم به من را
رهان یکـــــــدم زتنهائی تومارا
کند نهــــیم به صداخم وبه ایما
نکردی فکـــــــراین فرزندگـــــویا
به پیش خالــــــــق یزدان ویکتا
چه خواهی گفت مادرجان خدارا
چنان شـــعری به انشاوبه املا |
|
اشعارترکی 
