|
مولف: مدیر سایت
|
|
1388-1-14 04:41:16 |
|
|
درددل کی شودآیابه ســــــبوئـی بکنم
باده ای بزم مراگرم نماید چخوش است
دربدردرپی اوبودم وامــــــا زقضــــا
به خیالم به می گرم ویکی محفل گرم
پای لغــــــــزیده فتادم چوبه چاه ذقنی
چاکچاک است دل ازدامن چاکش باید
باشدآیاکـــــه یکی روزبگــــیرم ساغر
عربده بی گل وگلشن نبودمستی خوب
حالیارفته جوانــــــی زکفــــــم پیرشدم
اگرازمرکب هجــــــــران بدرآئی ببرم
کیل مانیست ترازوی ادیبان ســــــخن
بتوهرطرزسخن مغـــــــربی آیدزسما |
|
تاشوم مست غم خویش بسوئـی بکنم
تادمی خواهش دل را زسبوئـــی بکنم
دل نمیخواست پریشان سرموئی بکنم
مست گشته نظری برگل روئــی بکنم
تامگردست به یک سلسله موئـی بکنم
دست درساعدسیمین ورفوئــــــی بکنم
چون جوانی براوعربده جوئـــــی بکنم
تامگرمستی خودرالب جوئـــــــی بکنم
همه راشسته زآمال واوتوئـــــــی بکنم
قول مردانه دهــــــــم آنچه بگوئی بکنم
تاکه سنجیده سخن چون سرموئی بکنم
کشف رازی زچه ازسرمگوئـــی بکنم |
|
اشعارترکی 
