جدیدترین مطالب
اوقات شرعی
منوی کاربری
| ارسال اس ام اس |
پشتیبانی آنلاین
آب و هوا
|
|
|||||||
|
 |
||||||
|
 |
||||||
| نشان دادن اطلاعات بيشتر | |||||||
| موضوع عاشورا |
|
|
|
| مولف: مدیر سایت | |
| 1387-8-21 16:35:34 | |
|
( شهادت امام " ع " ) از ذوالجنــاح لنـگر كون و مكان فتاد لرزه به شش جهات وزمين وزمان فتاد خورشيد شد خجل به رخش كرد ابرغم دريــا تــلاطـــــم آمد و غم ماهيان فتاد ابر بلا بــه بارش و شد سيل درد و غم بـــر گلستان و نــه فلك و آسـمان فتاد جبريل سر برهنه غضبنــاك و با ملال فرياد و غلـــغله به صف قدسيـان فتــاد ارواح انبياء (ص) همه بــر قتلگاه شد درروي خاك تا كه امام زمان ع فتاد ابدان كشــته گان حــقيقت بــه لرزه شد گويا قيامت است كه بر بانــوان فتــاد شد سرنگون ز اسب اگر شاه كـربــلا امّا به باطن عرش خـداي جهــان فتاد شاهـــيكه بود خــادم او قـــدسيان همه از اسب بر زمين همه كـــروبيان فتاد دوزخ زبانه كـــرد جنـان پر مـــلال شد درد و محن به جنّت و بر حـوريان فتاد دور و برش گرفته همه اشقيـــا زدند رأس خـدايگان زمين بر جــدا زدند ( غارت خيام ) طبـل غــريـو و شادي وشوق اشقيا زدند رأس حسين فاطمــه تـــا بر جدا زدند آن خيمه ايكه درعظمت بود عـرش حـق آتش به آن ز كينــه اش آل زنـــا زدند بوده طناب خيمــه ز گيســـوي حوريان بي حرمتان شكستــه حــريم خـدا زدند آن خيمه که مطاف به قدس وبه كعبه بود آتش بــه آن ز حيــله وريب و ريا زدند دربان آن خيم كه بُــوَد خيــل انبياء (ص) آتش ز كـــينـه بــر همـــه انبيـــاء زدند پروانــگان شمـــع امــامت در آن خــيم پرسوخته درآتش كيـن دست وپــا زدند آن دختريكه سينــه شــــه بود جـــاي او با تازيانـــه سينــــه او را چــــرا زدند پروانـــگان ســـوته دلان جــمله در خيم آتش به شــادي دل مـرجـانـــه ها زدند بي پــرده گـــويم آل زنا هل هـله كنان قمچي بدست دختـرخيرالنساء س زدند زان آتشیکه بردرخیرالنسا س زدند در كربلا از آن به همـه خيمــــه ها زدند راه حـرم بـه قتلگه چون چمن افتاد غوغا به قلب عالم و دشت ودمــن افتاد آن زينبي كـــه عالمـــه بي معلمـــه برپيـچ و تــاب ازغم و درد و محن فتاد ديــدآن بدنكه سينه زهراست جاي او برروي خاك كـرب و بـلا بي كفـن فتاد آن گلشني كه بلبــل او بــود جبرئيل اكنون بـدست زمــره زاغ و زغــن فتاد ناگاه چشـم دختـرزهرا س بروي دل تير سه شعبه جا شــده در آن بدن فتاد تيريكه روي داغ جوانش نشسته زان از تاب رفته و لـولـه برجان و تن فتاد ديد آن عوالمات بـدن را زحـال رفت بـر فكـــر آن وداع شـــه ممتحن فتاد بروي دل بخواست كند دست شاهدين از من مپرس چون شـد وسرّسخن فتاد اندر كنار كشتــي بشكستـه حسين (ع) چشمش شكسته پا روي شــاه زمن فتاد گويا شكسته پا روي او ظلم ساربـان ازپــا دوبـــاره آن حـرم بي وطن فتاد فرياد الرّحيل كـه قــــوم دغـــا زدند با تازيـانــه بـــر ســـر آل كساء زدند ( كوچ ) گفت الرّحيل شمربدافكارو كين شعار كـــردند حوريان جنان را شترسوار مرغان پرشكسته گلزارمصطفي ص گشـتند اسيــر زمـــره صياد بي وقار بستند دست و پـاي ز سر خيل انبياء زين العــباد ع گفتــه به او آفريدگار زينب كه بي وضو نتوان بُرد نام او گشتـــه ســوار ناقه عريان اسيروار ابليسيان به مشت زري اهلبيت ع را بستنـــد چـو غلام زر و ديلم و تتار نمـــروديان عيـــال خــليل زمانه را درآتش حسد بنمـود ند خـوار و زار زنجير و غل كجا و كجا پاي احمدي تطهير آمده به مقــامش ز كـــردار آنها كه جبـرئيـــل شـــده خادم درش بالاي بي جهازشتر شد اسيروخوار جاي غـذا بـــراي همـــه تازيانه بود بر جـاي آب قمچي شمر جفا شعار قمچي به دخـــتران شــه اوليــاء زدند در نيزه سنگ بر سر شـــاه ولا زدند |
|
| < قبلی | بعدی > |
|---|
