جدیدترین مطالب
اوقات شرعی
منوی کاربری
| ارسال اس ام اس |
پشتیبانی آنلاین
آب و هوا
|
|
|||||||
|
 |
||||||
|
 |
||||||
| نشان دادن اطلاعات بيشتر | |||||||
| ایران وطنم وهلال محرم |
|
|
|
| مولف: مدیر سایت | |
| 1387-9-25 17:38:56 | |
|
اي وطن آباد و با صلح و صفا خواهم تو را مردمانت را بدور از هر بلا خواهم تو را در تو فضل و علم باشـد مفتخر با بودنــش عالمانت را به بيش ازاين علا خواهم تو را در همــه اعصار بودي سربلند و سرافراز چــــون گذشته سـربلند ماســوا خواهم ترا با قـــداست با شــــرافت ملت ايران زمــين ازحسـودانت مصــون ازهرجفا خواهم ترا تازيانه بر سرت هر كـس رسيــده مــي زند جمله را خوار و بدون ماجـــرا خواهم ترا گر خيانت مي شود از اهرمن بر تــو ولي مردمانت را زهرحــيله رهـــا خواهم ترا هر خيانت را تو روزي برمـلا كردي زحق تا قيامت هــــم نمائي بــرمــلا خواهم ترا هر كه در تاريخ بد كــرده تو و بر مردمت دشمنانت راذلیل از كبــريا خـــواهم ترا عالــــمان و عارفـــانت افتخـــار خــــاك تو ملت ات را سربلنــدي تا جزا خواهم ترا خواهم از حق طرفه سكاندار باشدمر تو را بايد مشكل گشا لطف و صفــا خواهم ترا
كــون و مكان بسان قيامت چه درهم است جـــن و ملك بـه آدمــــيان غرق ماتم است آيد صداي شور و نــوا سـوي شش جهت آشفته حال و غرق ملال است در غـم است گويا عـــــزاي شاه شهيـــدان رسيـــده زان ابر عزا بروي مـــه و مهـــر و انجم است قدوســـــــيان و اهـــل زميـــن و فلك ملك در اين ملال وغم همه يكرنگ وبا هم است آيد بگوش ناله طــفـلان ز هـــر طـــرف گويا رســــيده ماه عـــزا و محــــرم است فرياد دختـران حسين (ع) مي رسد بگوش در كربلا مصيبت و غم عــالم عــالم است خورشيد سر برهنه كند گريه بر حسين (ع) گريان كنار فاطمـه (س) حــوا و آدم است ليلا گـــــــرفتـه دامــــن اكبـــر به آه و غم داند كه بعد از آن به غم و ناله همـدم است ابر سيـــاه روي هــــلالش گــــــرفتــه زان قد هلال نون شده از محنت اش خــم است اي كاش دست حضرت يــزدان رقــم زدي پيش از محــــرم عالم امـــكان بـــهم زدي آه از دميكه موقـــع درد و بـــلا رسيـــد آن كاروان عشق به دشت بــلا رسيـــد خورشيد شد خجل كه كند نور خود عيان بركربلاچو دخترخيرالنساء (س)رسيــد هنگامه قيامت كـــــبري عيــــان نمـــود آل علي ع به منطقه كــربــــلا رسيـــد پرسـيد نــام و شهـــرت آن سرزمين را ناگاه ازكناره به او اين صــدا رسيـــد نامش زمين طف و دگر شــــاطع الفرات نام دگر به گوش همه نينـــوا رسيــــد گوينده گفت نام دگــــــر كــربـــلا بُـــود فرياد اهلبيت از اين بر سمــا رسيــــد تا نام كربلا به نواميــــس ديــن رسيــــد دستورشه بحضرت صاحب لوارسيـــد كرد او پياده خيمه و خــــرگاه شـــاه دين پاي حسين به تربت عشق و وفا رسيد درجاي گود گفــته بــزن خيمـه گاه را -- چون برخـيال او ستـم اشقيـا رسید اردوي عشـق روي زميــن بـــلا زدند-- لبیــک بـــراوامـــرقالـــــوبلا زدند
|
|
| < قبلی | بعدی > |
|---|
