بیا برای توزین روزگارخــــواهــــم گــــفت
نمانده شوق چمن بلبل خجسته سخن
گرفـــــته خنده زلبهای گلســـــتان دوران
نشسته ســـروسهی درکنارجوی چمن
بیا به پیـــش اجل درکنارهـــــــم باشیم
دوروزعــــمرچـــــوبرق است بلکه زودگذر
بیا برای خـــــدا قـــــدرهــــم دگـــــردانیم
بــــروی مـــــوج پــــرازافتــــــضاح دورزمان
بنفــشه صــــبح ســــحردرکنارلاله سرخ
دودل کنارهــــــم آیدفـراق ممکن نیست
به مغربی نرسدکس به نغزولطف سخن
خــــدای عــــالــــم وآدم عنایتــــی کرده

ازاین زمانه بی بندوبارخـــواهـم گفت
زبی وفائی فصل بهـــــارخواهـم گفت
بسان شبنم گل اشگبارخواهم گفت
زیاس ولاله وبوس وکنارخواهــم گفت
بقیه رابتوروزشــــمارخواهــــــم گفت
فراغتـــــی نبودازدوبارخواهـــــم گفت
برای توسـخن خوشگوارخواهـم گفت
زساحل دل یاران دارخــواهـــــم گفت
بگوش باش تورالطف یارخواهم گفت
من این کلام به خردوکبارخواهم گفت
به غیرحافظ و جزشهریارخواهم گفت
من این برای توباافتخارخواهــم گفت

بگوش دلشــــنوم روزشب صـــدای تورا
چه میشــــودکه به تعــــجیل ازکنارحجر
زنورروی تو انوار مقتبس بــــــه جــــهان
جمــــال خوب تو آئـــینه جمال خداست
بدون توکه عدالت شکن شدست جهان
تمــــــــــام شیعه یتیمند بی فروغ رخت
درانتــــــظارتو عمری نشسته منتظران
لَاَندُبَنَّـــکَ فــــی الـــــکُل ّحال یاجـــــدّاع
به فصــــل گل شده پرپر چمن زدوری تو
اگـــــرقدم بگـــــذاری بچــــشم منتظران
اگـــــردعــــای فــــرج یکــــــدمی بجاافتد
همـــیشه درشب آدینه میـــــکنم گــریه
به مخـــــفیانه زدل مـــــیروی ومـی آئـی
بیادمادر س غـــــمدیده ات کـــــنم نالـه
بنای چشــــمه حـــیوان زآب لعـــل لبت
به یک نگاه توصدجسم جان هدیه کنم
قتـــــیل گشــــته عــــدالت زدوری رویت
به پای بو سی تو منـــــتظر وفا و صـــفا
نشسته یوسف مصری بدست تحفه جان
پیمبران اولوالعــــــزم ع سربه عرش برد
به قبــــرگمـــــشده مادرت عنــــایت کن
دلـــــــــم گـــــرفته دوای فرج بما برسان
علی اصـــــغرع لب تشنه انتــــظارکشد
چه میشود که کندمــغربی به ماه صیام

کنم بگوبه کــدامین سخن ثنای تورا
به لحن مرتضوی بشنوم صدای تورا
جمال انجـــــم وخورشید ازنمای تورا
مگـــــردرآینه بیــــنم رخ خــــدای تورا
بیاعـــدالت حق بـــــشنودصلای تورا
بیاکنندیتیـــــمان هــــــمه دعای تورا
بروی دل بنوشــــته هـــمـه ولای تورا
بگوش جان رســـدازناله ونـــوای تورا
سروده بلبل دلخسته نغمه های تورا
به یاس ولاله گلستان کندسرای تورا
به مژهّ پاک کندجمله اشگ های تورا
بیادصبـــــح و مسا یاد گریه های تورا
مگر زدل شــــنوم من صدای پای تورا
دمیکه میشنوم صوت های های تورا
بقای چشـــمه خورشــیدازبقای تورا
زدوربیـــنم اگریک دمــــــی لقای تورا
بیابجان بخردجـــــــمله حکمهای تورا
که تا به چشم ببیندهمه صفای تورا
بحیرت است چسان میدهدبهای تو
گرفته باشد اگر گـــوشه عــــبای تورا
چشد مخالف زهراس مگرقضای تورا
به تاکی اشگ فشانم به کربلای تور
به غــــیرآب بودتـــشنه لای لای تورا
کنار بیت خــــدا وندحـــق دعای تورا