بسوي خويـــــش صلا مـــيدهد خيا ل مرا
بنازوغمزه چه با شد بجـــــاي تــــيرفراق
بحق مهرووفــــــــا ي گذــــــشته دردل تو
كما ل مـــــعرفت قـــــــدس برده ازسردار
تطا وليكه زمــــويت بمـــــا بــــرانگـــيزد
اگـــــرظـــرافت عشقــــت براه وصل بود
به شورووجد خرابا ت وشطح مستي خود
زخـــــرقه ايكه بــــود تا روپــــود اوزريا
صحيـــــفه دل خــــــــود رابراي اوخواندم
زحــــــا د ثا ت زما نه زبســـــــكه منفعلم
تودرخــــيا ل به با لا نــــــشيني ام مــنگر
كـــــنونكه دســـت توام قــــدردان مراورنه
خـــــدا زگونه حــــمراي تودرايـــــن عا لم
زمـــــــهرخوب جمالان زلطف دست ازل
براي اوج به قـــــــا ف وســــتيغ قــــله تو
مجا ل وصــــــل توممكن نشد كنون ما را
زوال نجـــم زعمـــــرش رود بسوي افول
زما ن به اوج فلــــك ميرسا ند ش به يقين
رسا نده مـــغربي ات را به پا يگا ه ملك

بَدل به هـــــــجرنما يد مگروصا ل مرا
اگرخـــــيا ل توخواهد كنون رحا ل مرا
چه ميشود كه بپرسي دوبا ره حا ل مرا
به ديدنا ئـــــي جا نان ره كــــــما ل مرا
بسوي خويــــش برانگــــيخته جدال مرا
بروي سينه ببا يد كـــــشد جــــما ل مرا
فسا نه خواند زطا ما ت وجد حا ل مرا
قبول عشــــــق به با شد بود محا ل مرا
مگربه خا مـــــه مژگا ن دهد مقا ل مرا
كجا ست آنكه جــــــوابي دهد سؤال مرا
زدست من مستان اين صف نـعا ل مرا
بجا ن دوســــت نيا بــــي دگرمثا ل مرا
كنا رســـــفره لعــــلت دهــــــد نوال مرا
بجاي كا ســـــه زرپن كــــند سفا ل مرا
چوشا هـــــبا زنمودســــت پروبا ل مرا
درآن ديا ردگـــــــرميــــشود مجا ل مرا
بخواهــــد آنكه زدل بي جهت زوال مرا
زقول مــــــدعيا ن نام وشرح حا ل مرا
زراه عــــبدي اطعــني كه ذوالجلال مرا