صائمــــم ازدولت فقـــــروقنــــاعت روزوشب
صعب باشد گرشودخالی زدرهم دست تو
صاب درصحــــــرا دهدشیری بدست خارکن
صاحب دولـــــت چــه داندکودکان زیرفقــــــر
صـــــــادراول زحکمت هـرکسی را داده خود
صـــــــاریان درساحل دریا نباشــــدخنده دل
صائب آن باشد زناموس خلایق دیده بست
صابران باصبرخودجنـــــت خـــریدندازخـــــدا
صنعت خــــــلاق باشــــــدمردمان زانهادلی
صابرس دیــــــــنارودرهم را بنا بنهاده است
صالحان چون مغــــــربی باشــــــد بزیررایت

یافتــــــم ازفقرخوداینسان شرافت روزوشب
فخــــــرمن این بوده براوکرده عادت روزوشب
خارکـــــــــــن اما ندارد زان شکایت روزوشب
نازدارد اوچــــــــه دانـدرازحکــــــمت روزوشب
آبله دستــــــی ویا آلـــــــــوده ثروت روزوشب
چونکه بادریا کند عشقش بزحمت روزوشب
خواهد او ناموس خود باشد براحت روزوشب
صابران راکــــم بود فـــــردوس جنت روزوشب
هان مکــن آرزده صانع دیده صنعت روزوشب
پادشاهـــــی بودکــــرده استراحت روزوشب
حــــی یزدان – تارسد بربی نهایت روزوشب