|
مولف: مدیر سایت
|
|
1387-8-2 23:20:41 |
|
که ازصاحبــــش زربخواهد کرول
زنش راهمان لحــضه عریان کند
رسد همرهانش به سـیصد نفر
کند روزدرشــــهربــــیع وشــــرا
پس ازانکه کــردی غروب افتاب
پس ازآنکه ســــــتاراین راشنید
بگفتــــــا که قـــــرآن به اوآورند
بنوعــــی کند رخنه بردشمنان
سحــــــرگه همه برحرم آمدند
بروی ضــــریح شه مومـــــــنان
به ترفندی رخـــنه به آنان کنند
گرفتند هریک بنوعـــــی سلاح
بفردا نــــــمودند شــــــوراچنان
بناگاه گفــــتا یکــــــی بی هوا
بجـــــای جـــــدال ونبـرد وگزند
رئیــــس شـــرارت گرافتد بدام
همــــــه ساعتی سربزیرآمدند
یکی گــــــفت این رفتن پرخطر
یلی خواهـــــد وهمچوشیرژیان
نشد حاضــــــرازجمله حاضران
بگفتا اگــــــرلطف دارد علی ع
بجان میخرم باشد هرشرم عار
دگرشب دهیدش بمن یک تفنگ
دهیدش بمـــن یک نوند سمند
پس ازمشورت های حدس گمان
دم شــب برفت او بسوی حرم
پس ازجـــــــد وجهد وزراز ونیاز
بشد خا نه اش استراحت کند |
نکــــرد ارزری راقبــــول ووصول
پـــس ازآن اســـــیربیابان کند
کند خـــون ناموس مردم هدر
شبـــانه درآید به رســـم دغا
چویک شب پره مینماید شتاب
زغیرت دمی رنگ رویـش پرید
قسم داد اعراب راحق پسند
شــــود رهــبرحمله ستارخان
زحــــیدرع بگـــــیرند دم آمدند
هــمه دست زد آن یلان زمان
زبن ریشـــه یاغــــــیان برکنند
پراکنده گــــــشتند اهل فلاح
شــود کارشان یکسره ازمیان
بگـــــردن بگیــــرند آن گفته را
ســــرآن ســــــــلیمان راآورند
بقیـــــه نباشــــــد نماید دوام
به افکاروبرچاره همدم شدند
شــــود ناشــــیانه بود پرخطر
زپــــا آورد تــــا ســــــلیما یان
بزانوبشــــــــد گفت ستارخان
زیمـــــن ابوالفـــضل پورولی ع
برآرم زاشـــراربــــــــیدین دمار
زنم برعـــــدو همچوشیروپلنگ
کــــنم دود ازکنده هایش بلند
بشد قــــــرعه برنام ستارخان
شــــــــها گفت با یاد تو میروم
گرفت اواجازه زشـــــــاه حجاز
که شب ریشه آن شرارت کند |
|
ستارنامه مغربی 
