|
مولف: مدیر سایت
|
|
1389-5-27 01:36:20 |
|
|
بنام خداوند متعال اگرشعرگویای حال مردم زمانش نباشد بایدآن قلم رابشکنی
گل شده پژمرده ازآن خار میما ند بجا
یاراگراز ما جدا افتاده بوده بی وفا
باغبان باغ وطن راکرده ویران وخراب
عطرگلها را صبا برده به گلزار دگر
طوطی شکرشکن بی حال درشاخ چنار
باغبان را سرو میراند زباغ و بلبلان
هرزمان زاغ وزغن آید به باغ وعاقبت
چاله میدانی تصرف کرده اکنون باغ را
عده ای با ظلم گلها را به صلابه کشد
با سیاست دین شود باهم به منبرحاکمان
نخبگان درکنج زندان جاهلان درسلطنت
بعد ازآن ویرا نی فقرو فلاکت دروطن
سفره هاخالی زنان وآ ب ومردم بی رجا
مردمان با اشگ دیده در کنار سفره ها
آب درخم جای می میخانه ها باشد تهی
میکند داروغه بهرنان قلندررا زمان
دزد گرخازن شود جای طلا گیرد خذف
نو جوانان وجوانان شهیدان ره یاد باد
مغربی عزلت گزیند بابت نا مردمی
|
|
گلشن ا فسرده و بیمار میماند بجا
از همه عشق ووفا پندار میماند بجا
نی طراوت نی گل پربار میماند بجا
گررود بلبل زغن درکارمیماند بجا
گررود طوطی مگو گلزارمیماندبجا
روی شاخه برگ درمنقارمیماند بجا
میشود پژمرده گل آثار میماند بجا
عاقبت این باغ بی غمخوارمیماندبجا
دل پرازخون زردی رخسارمیماند بجا
جای دین گویان سیاستدار میماند بجا
میشودازخامه چوب دار میماند بجا
مردم بی دانش و بیمار میماند بجا
عاقبت فقرو فلاکت بار میماند بجا
بهرنانی از حیا بی عار میماند بجا
جای مستان بد ادا خمار میماند بجا
رفته رفته مرد چون طرارمیماند بجا
میشود خالی خزانه مار میماند بجا
رانت خواران زانهمه ایثارمیماند بجا
او رود بی همت بسیار میماند بجا
|
|
|
ادامه مطلب ...
|